Shoppen @ Utrecht City

Onlangs ging ik met mijn man een dagje op pad in Utrecht. We zijn altijd groot voorstander om vooral de hoofdstraten te vermijden in een grote stad en juist opzoek te gaan naar de zijstraten en mooie boetiekjes. En laat Utrecht je daar in kunnen verrassen. Ik neem jullie graag mee naar de leukste woonshops en eettentjes van deze authentieke, knusse stad.

Parkeren is in grote steden vaak niet te doen waardoor we kozen voor het reizen met de trein. Ik ben al lange tijd niet in Utrecht geweest (eerst woonde ik er haast omdat ik er vier jaar lang een studie volgde) waardoor mij als eerste opviel hoe mooi Hoog Catharijne is geworden. De jarenlange verbouwing (ze zijn nog steeds niet klaar overigens) werpt zijn vruchten af. Bij aankomst loop je al tegen een SissyBoy Homeland store aan en de Nespresso store. Niet verkeerd.

We liepen richting domtoren en begonnen vanuit dat punt onze tour. Woonboetiek Alltheluckintheworld (A.T.L.I.T.W) (Zadelstraat 15) kwam als eerste op ons pad. Een heerlijk knusse shop met woonaccessoires en sieraden. Vooral de ansichtkaarten spraken mij aan. Ik kocht er dan ook één. De spontane dame achter de kassa gaf aan dat de store in Amsterdam nog indrukwekkender is. Voor een volgende keer. Check.

De tweede store was KECK & LISA (Zadelstraat 38) Een winkel met veel verschillende items op woongebied met zeer bekende merken. Het was er indrukwekkend vol. Vooral het smalle steegje in de winkel naar achter toe sprak mij aan (zie foto). De winkel is gevestigd in een prachtig pand.

We vervolgden onze weg naar Noahs (Lijnmarkt 45). Op de gevel staat: “Een hippe kinderwinkel” en ik moet zeggen met recht. Niet alleen mooie kinderkleding van bekende merken maar ook de prachtigste kinderaccessoires op woongebied zijn er te koop. Zeker de moeite waard.

Dan naar Dille en Kamille (Oudegracht 119). Een winkel die je NOOIT kan overslaan. Ik ben fan en blijf fan. En de winkel in Utrecht is prachtig. Ik kocht er een woonslinger, theedoek en item voor de keuken.

De Bakkerswinkel (Wittevrouwenstraat 2) stond nu op de planning. Het is even een stukje lopen maar de route is de moeite waard. Langs de universiteit (wat bof je als je in dit pand naar school mag, laat staan kan wonen) valt al snel je blik op de winkel op de hoek van de straat. Kneuterig en warm. Het is mogelijk direct iets uit de vitrine te kiezen maar nog leuker is het om de trap naar beneden te gaan en te zitten in één van de kelders met uitzicht op de grachten. We dronken er alleen een koffie. Wat was het lastig de verleiding van alle zoete lekkernijen te weerstaan maar we wilden graag ergens anders lunchen.

De lunch nuttigden wij bij Anne&Max (Donkere Gaard 4). En boy wat was het er druk. Alsof heel Utrecht centrum de beslissing had genomen daar te lunchen. Dat was een goed teken. We vonden het het wachten waard waardoor we (30 minuten OOOHHH) hebben gewacht op een tafel. Het personeel was zeer vriendelijk en lieten ons regelmatig weten of er al een tafel beschikbaar kwam. We kregen zelfs een smoothie van het huis aangeboden tijdens het wachten. Op het moment dat er een tafel vrij kwam had ik geen spijt van onze keuze zo lang te wachten. Wat een heerlijke plek om te zitten. De open keuken, waar we tijdens het wachten vele blikken op hadden geworpen, liet ons de mooiste gerechten zien. We kozen zelf voor de lunch voor twee. Het was zoveel dat ze het niet eens op de tafel kwijt konden. HEERLIJK.

Na de lunch toch even de hoofdstraat in. We liepen er snel doorheen. De zijstraten waren toch echt veel aantrekkelijker.

De volgende keer gaan we opzoek naar nieuwe pareltjes in deze stad. Ik bedank Utrecht stad voor een heerlijke dag. Als je een tip hebt voor ons volgend bezoek, laat je het dan weten?!

Vriendschap

Naast familie hebben we allemaal ook een vriend nodig in het leven. Iemand die als familie voelt maar dan net even anders. En als je veel geluk hebt mag je zelfs jezelf gelukkig prijzen met meerdere vrienden. Ik ben zo’n lucky basterd.

Van Dale omschrijft vriendschap als; het bevriend zijn. Bevriend ben je als je door vriendschap bent verbonden. Een nogal platonische omschrijving als je het mij vraagt. Wat voor mij vriendschap is kan voor een ander van heel andere betekenis zijn. Vriendschap heeft te maken met zoveel verschillende aspecten. Emoties, normen en waarden, aantrekkingskracht, karaktereigenschappen, wat valt er te halen en wat kan ik brengen? Nogal een wonder dat het überhaupt lukt om vriendschappen te sluiten. Familie krijg je gratis en voor niks. Vrienden moet je ontmoeten.

Ik vind het soms vreemd hoe je mensen kan aantrekken en weer afstoten. Ik vergelijk ons mensen wat dat betreft wel eens met magneten. Je blijft elkaar aantrekken zolang de verstandshouding goed voelt en wanneer je wordt gevoed met de juiste emoties en daden. Tot het moment dat het magneetveld niet sterk genoeg meer is en je elkaar moet loslaten. Daarentegen kan het ook gebeuren dat je elkaar juist afstoot. Dan kan je nog zo je best doen maar je klikt dan gewoon niet aan elkaar. Je wordt echter altijd weer een andere kant op gestoten. Dat is dan wel weer prettig. Zo ben je eigenlijk nooit alleen. Toch?!

En als je dan denkt dat je vriendschap hebt gevonden en je denkt te weten hoe je er op de juiste manier mee om moet gaan, blijkt dat ze ook nog eens in zoveel verschillende vormen en maten zijn, vrienden. Zo heb ik bijvoorbeeld vriendinnen die ik al JAREN, letterlijk, ken. Van binnen en van buiten, van onder tot boven. Ik ken ze door en door. Hun gebreken en kwalen. Hun krachten en liefde. Ik heb hun tranen weggeveegd van verdriet en blijdschap. Ik ben ‘groot’ met ze geworden. Daarnaast ken ik vrienden die ik misschien maar vier keer per jaar ontmoet waarbij die momenten zo intens zijn dat het altijd opnieuw voelt alsof ik ze gister voor het laatst heb gezien. Alsof de tijd heeft stilgestaan. Vrienden bij wie je bij het afscheid nemen zegt: “We laten er dit keer niet zo lang tussen zitten hoor.” Terwijl je weet dat je ze pas over een maand of vier weer gaat zien en dat dat dan prima is. En dan zijn er de vriendinnen die ik nog niet zo lang ken maar met wie ik iets intens hebt meegemaakt waardoor je direct het achterste van je tong laat zien.
Het grappige is dat ik deze vrienden altijd zelf heb uitgekozen. Met mijn hart heb geselecteerd en hen heb gelabeld tot vriend(in).

Ingewikkelder is het soms als je via andere vrienden in contact komt met mensen waarvan je wordt geacht een vriendschap op te bouwen. Zo kan er een grote groep vrienden zijn waarbij de partners van een ieder eigenlijk in het diepe worden gegooid. Je hoopt dat de mensen aan wie je, enigszins verplicht, wordt gekoppeld aan je eisenpakketje voldoen. Dat ze aan jou kant van de magneet willen kleven en je niet afstoten. Dat je jezelf kan zijn en dat de momenten dat je bij elkaar bent vertrouwd zijn. Dat er geen stiltes vallen tijdens gesprekken en dat er wederzijdse interesses zijn. Je hebt ze immers niet zelf uitgekozen.

Ik kan je uit ervaring aangeven dat zo’n groep als hierboven omschreven inderdaad niet altijd even makkelijk is. Toen ik mijn, inmiddels man, leerde kennen was hij onderdeel van een zeer hechte vriendengroep. We waren nog jong toen we elkaar leerde kennen dus veel ‘aanhang’ was er eigenlijk nog niet. Scharrels overigens wel. Genoeg. Dolblij was ik als er weer een meisje was opgepikt door een van de jongens met wie het klikte. Jammer dat ik soms na twee weekenden alweer afscheid van haar moest nemen. Ik was de enige die een beetje bleef hangen en opgenomen werd. Als we op pad gingen was het ‘me-and-the-guys’. Nu, na 13 jaar, is er een zeer hechte groep ontstaan mét vrouwen. Een groep die veel met elkaar heeft meegemaakt en gedeeld. Een groep die samen ‘volwassen’ is geworden. We hebben mensen omarmt en binnengehaald, families leren kennen, elkaar aangehoord en opgevangen. We zijn met elkaar op pad gegaan, letterlijk en figuurlijk. We hebben elkaars verdriet en blijdschap gevoeld. Er zijn huwelijken en geboortes gevierd en de dood was soms dichtbij.
Ik vind het bijzonder dat ik met een groep mensen zoveel heb gedeeld die ik van te voren niet als groep had geselecteerd. Het is zelfs zo dat ik waarschijnlijk nooit één op één met een aantal mensen zou afspreken. En toch kan ik volmondig zeggen: “Het zijn mijn vrienden.” Blijkbaar is dat de kracht van een groep in tegenstelling tot een vriendschap tussen twee mensen.

Graag zet ik vanavond even één persoon uit ‘de groep’ in het zonnetje. Eigenlijk moest ik een sinterklaasgedicht voor haar schrijven of een surprise maken. Ik schrijf dan wel graag, ik ben echt geen dichter. En een groot knutselproject oppakken als je moeder bent van een ik-doe-alles-wat-niet-mag-omdat-ik-2-ben-geworden-peuter was ook een uitdaging.

Lieve Anouk, ik draag bovenstaand stuk graag aan je op. Jij bent voor mij zo’n uniek persoon uit een groep mensen met wie ik al zoveel heb gedeeld. Je was de tweede vrouw die bleef ‘hangen’ en wat hebben we mooie momenten met elkaar gedeeld. Je weet zelf wel wat ik bedoel. Zeker afgelopen jaar. Ik heb je zo zien stralen. Mooi om te zien.
We lopen dan wel niet de deur bij elkaar plat, we spreken dan wel zelden één op één met elkaar af, weet dat je een speciale plek hebt, in het kamertje van vrienden, in mijn hart.

X,

Daphne

 

L’ Etoile store Schoorl

Tijdens een weekend weg in Schoorl met vrienden bezocht ik de conceptstore L’Etoile. Ik had er hoge verwachtingen van. Mede door de vele enthousiaste reacties van bezoekers op onder andere Instagram en mede door de geweldige website van L’Etoile store.

Voor een gezellige middag winkelen ga je niet naar Schoorl. Je komt daar voor de natuur. De duinen, de bossen, de frisse lucht en sportactiviteiten. Een winkel als L’Etoile verwacht je dan ook niet. Toch valt de winkel direct op als je het pittoreske ‘centrum’ inrijdt. Parkeren was prima te doen en de buitenkant van de winkel beloofde wat. Daar was het al prachtig gedecoreerd. Zoveel sfeer en gezelligheid. Ik kon niet wachten naar binnen te gaan.

Bij binnenkomst ontmoette ik al snel de eigenaresse en haar man. Een vrolijke, enthousiaste dame die duidelijk vol passie en met liefde haar winkel runt. Helaas had ze niet veel tijd om te kletsen omdat ze een afspraak had maar het was al erg leuk haar te ontmoeten. Ik vind het toch fijn om het ‘gezicht’ achter een concept te zien. En dit gezicht beviel mij dus prima. So far, so good.

De winkel is niet zo groot als ik had verwacht maar je kijkt werkelijk je ogen uit. Alle items zijn prachtig. Van servies tot sieraden, van mooie teksten tot natuurlijke materialen. Ik heb alles bekeken en in mij opgenomen. Bekende merken als Sukha en Housedoctor zijn in de winkel aanwezig. Maar zeker ook unieke items. De sfeerverlichting en opstelling van de producten maakt de winkel eigen. Wat ik misschien nog wel het prettigst vond is dat alle items met elkaar te combineren zijn zonder dat er bewust is gekozen voor een eenduidige stijl. Of je nu van bohemian, scandinavisch, robuust-landelijk of brocante houdt. Een ieder zou de winkel kunnen verlaten met een item die past in zijn of haar interieur.

De winkel is een absolute beleving. Dus mocht je een keer in de buurt zijn van Schoorl, vergeet dan echt niet om de winkel te bezoeken. Wees echter gewaarschuwd, je gaat niet met lege handen naar buiten.

Graag tot een volgende keer L’Etoile store…

DIY in huis

Wat heb ik een geluk dat ik zo’n handige man in huis heb. Ik kom nog al eens met ideeën aanzetten en zonder commentaar denkt hij na over de uitwerking ervan. Hij weet inmiddels dat ik een tikkeltje eigenwijs ben (lees een heleboel tikkeltjes) waardoor hij weet dat hij na het uitleggen van de uitwerking (en ALLE stappen die ervoor nodig zijn om het voor elkaar te krijgen) ik vaak zelf  bedenk dat het wellicht toch niet zo’n goed idee is.
Negen van de tien keer werken we toch uit wat ik in mijn hoofd heb omdat ik naast het tikkeltje eigenwijsheid ook nog een tikkeltje doorzettingsvermogen bezit 😉

Het laatste DIY (Did It Yourself) project die we in huis hebben gedaan is  van het krijtbord een memorybord maken. Het krijtbord was te gek maar ook wel donker in ons lichte huis waardoor het best op mij afkwam. Daarnaast geeft het weinig kleur en tekenen met gekleurde krijtjes was nu eenmaal niet zo fraai (Het was net of ik naar een bordtekening op school keek zoals op de basisschool vroeger). Het ophangen van posters of foto’s tussen de teksten vond ik ook lastig. Bij  mij is nu eenmaal een gouden regel in huis dat we met alles een ‘thuisgevoel’ moeten hebben. Daarom was het tijd voor een verandering.

Met losse latjes en muurverf hebben we het memorybord binnen een paar uurtjes gemaakt. Eerst heb ik het krijtbord voorzien van twee lagen muurverf. Daarna hebben we de latjes uitgemeten en op maat gezaagd waarna we ze dezelfde kleur gaven. Uiteindelijk opzoek gegaan naar persoonlijke spullen die de lijst sieren. Ik ben ontzettend blij met het eindresultaat en ik heb gemerkt dat het ook in de smaak valt bij mijn volgers op IG en Facebook. Zelfs Loods5 deelde een foto van mij met het bord op de achtergrond op hun eigen pagina. Dat was wel even een ‘ik-hang-de-slingers-uit’ moment.

Er zijn veel mensen die mij vragen of ik het oké zou vinden als ze ook zo’n bord maken. Natuurlijk is dat oké. Er is niets leuker dan mensen inspireren. Ik vind zelf ook echt niet steeds het wiel opnieuw uit. Geef er je eigen draai aan, zet er je eigen persoonlijke spullen in en je hebt echt een eyecatcher in huis.

Dus waar wacht je nog op… DIY!

Droom maar fijn kleine man…

Kleine mannetjes worden groot en daarom heb ik, zoals eerder aangegeven, de babykamer van onze zoon peuterproof gemaakt. Bij Babypark in Gouda zag ik een stijlkamer in zwart-wit. Zo fris en stoer tegelijk. Door deze kamer heb ik mij laten inspireren.

Ik ben een groot liefhebster van behang. Zeker in een kinderkamer. En dan met name het behang van het merk Studio Onszelf Amsterdam. Ze hebben behang in eigentijdse prints die een statement maken in je woning. Al eerder gebruikte ik het behang bij het inrichten van ruimtes op een naschoolse opvang (zie projecten) en in de babykamer van onze zoon. Ben je nog niet bekend met het merk? Kijk dan snel eens op de website.  Niet alleen verkopen ze geweldig divers behang maar ook posters en diverse soorten textiel.

De keuze viel op een zwart-wit print Het was wel even slikken toen mijn man de eerste baan op de muur plakte. Dag lief veertjesbehang. Bedankt voor het geborgen gevoel als ik ’s nachts een voeding moest geven.
Het behang van Studio Onszelf is een prettig behang om mee te werken waardoor het er zo op zat. Wat een verschil. Het was direct al een stoere peuterkamer geworden.

Op de een of andere manier neem ik mezelf altijd voor om voor witte verf te kiezen en puntje bij paaltje durf ik het toch niet en kies ik toch altijd voor de kleur ‘balanced mist’ uit de Flexa Finland collectie. Deze is door het hele huis te vinden. Ik ben werkelijk waar verliefd op deze kleur. Met name omdat hij omliggende tinten omarmt. Zo lijkt hij in de keuken grijzer dan in de woonkamer. Ik koos voor Vince zijn kamer ook voor deze kleur. Mede ook omdat de kleur prachtig kleurt bij de vloer van VT Wonen (kiezel). En ik heb er geen spijt van. Wel grappig dat ik echt voor zwart-wit ging en het uiteindelijk toch nog een kleurrijke kamer is geworden.

Nu het behang en de verf op de muur zit, is het tijd voor de aankleding. Het leukste moment. De kamer is niet heel groot waardoor ik wat beperkt ben in het aantal spullen. Het liefst zou ik een tipitent en schommel in zijn kamer gebruiken. Wellicht in een volgend huis. Mijn tijdschriftenrek (van de Hema) heb ik gebruikt om een boekenrek van te maken. Ik heb er zijn stoeltje (babypark) met kussen uit Ibiza bij gezet. Met het lampje (Xenos) erboven is het een knus geheel. De vlaggenlijn van Yvonne (instagram) heeft ook zeker weer een plek gekregen. Een slinger in een kinderkamer vind ik toch altijd iets van geborgenheid geven. Als laatste plaatste ik de grote ronde poef (Loods5) naast zijn bed.

De kast en commode zijn door mijn man op maat gemaakt en mogen blijven. Ik hoop dat de luierfase snel voorbij is. Dan hang ik er planken boven om nog wat leuke accessoires op te zetten. Het ledikant hadden wij destijds al op peuterbed formaat aangeschaft. Mijn man verwijderde de spijlen en plaatste de bovenste balk naar beneden. Alsof het er voor was gemaakt. Niets meer aan doen. Om het bed helemaal af te maken gebruikte ik kussens waar we ’s avonds voor het slapen gaan lekker tegenaan kruipen om een boekje te lezen. Waar ik helemaal blij mee ben is de deken die ik maakte met stof van wederom Studio Onszelf Amsterdam. De zwarte polkadot met de verschillende hertjes… te schattig. Want ach, hij is dan wel bijna een stoere peuter. Er mag toch ook wel iets lieflijk zijn in de kamer?!

Natuurlijk staat er ook nog wat op het wensenlijstje. Zo zou ik graag een rond gehaakt kleed willen en zo’n te gekke dierenkop van bijvoorbeeld Kidsdepot. En ik blijf stiekem ook fan van de Nijntjelamp. Hoe vaak ik met deze al in mijn handen heb gestaan. Ik denk wel honderd keer. Kortom, de kamer is nog lang niet perfect maar ik ben al heel erg blij met het resultaat tot nu toe. Dromen blijven we allemaal zelfs in een nieuw bed…